Fuzja dwóch niezależnych pomiarów

Powiązany artykuł: Nawigacja inercyjna — IMU, INS i estymacja stanu

Podstawowy przykład łączenia pomiaru inercyjnego i zewnętrznego.

Dane wejściowe

Pierwsza obserwacja.
Niepewność pierwsza.
Druga obserwacja.
Niepewność druga.

Wyniki

Estymata po fuzji11.6
Waga pomiaru 10.2
Waga pomiaru 20.8
Wariancja wyniku0.8

Dwa niezależne, nieobciążone pomiary tej samej wielkości.

Równania i granice

x̂=(z1/R1+z2/R2)/(1/R1+1/R2)

Oba pomiary są nieobciążone, niezależne i mierzą to samo.

Interpretacja wyniku: Rachunek jest bezpośrednim obliczeniem podanych równań. Nie oznacza to dokładnego odwzorowania obiektu rzeczywistego: trafność fizyczna pozostaje ograniczona przez jawne założenia modelu.

Podstawa konkretnego równania

A. Gelb (ed.), Applied Optimal Estimation — skalarny filtr Kalmana, kowariancja, obserwowalność i fuzja pomiarów. Powiązanie z tym kalkulatorem: x̂=(z1/R1+z2/R2)/(1/R1+1/R2).

Odtwarzalny przypadek dla danych domyślnych

Statyczny punkt regresyjny. Wartości wejściowe, oczekiwane wyniki i tolerancje są publikowane, aby zmianę modelu można było wykryć i niezależnie odtworzyć.

Dane wejściowe

ParametrWartość
Pomiar 110 –
Wariancja 14 –
Pomiar 212 –
Wariancja 21 –

Oczekiwane wyniki i tolerancje

WynikWartość oczekiwanaTolerancja bezwzględna
Estymata po fuzji11.61.16e-8
Waga pomiaru 10.22.0e-10
Waga pomiaru 20.88.0e-10
Wariancja wyniku0.88.0e-10

Lokalny indeks

Przeszukaj serwis